La supposta
Ci mai sia ti ‘ccappa cu šcatti ti tulori,
è mègghiu cu va’ truevi nu santu ti tottori.
E cosa bona faci ci vai ‘ccumpagnatu,
cussi’ capisci certu quddu ca t’è signatu.
Avìa na sittimana, simbrava ca murìa,
tinìa tuluri fuerti, ti cuerpu no nci scìa.
Na sera, pi capricciu, ti favi mi ‘bbinchiai,
forsi fò nu miraculu ci tannu nò šcuppài.
Lu stomucu ruscìa, la panza ribullìa,
puru ca mi sfurzava, aria no ni facìa.
Mi feci ‘ccumpagnàri ddò lu tottori mia,
ci sa mi libbirava ti quddu ca tinìa.
Na šcatula ti nizioni, supposti pi via Anali,
quddu ca nci vulìa pi fa’ passa’ stu mali.
Ti corsa sa chiamai mara mugghieri mia,
girammu lu paisi pi sci’ a truvà sta via.
Misciagni sotta-sobbra nu l’amu ‘rrivutàtu,
t’urgenza allu tottori edda m’è ripurtatu.
“ Ti quandu agghiu vinutu e ca m’ha’ visitatu,
no mi sta ‘ccogghiu chiui, mi sentu scunucchiatu.
Sta sorta ti Via Anali, no l’amu mai truvata;
ci qua iu no mi lìbburu, mi scappa la ‘nfurrata.”
Suturi mi scindiunu, šcandìi ca mi ‘nchianàunu,
la panza mi turcìa, li uecchi mi sdrammàunu.
Alla Matonna mia m’agghiu raccumandatu,
ci sa mi libbirava ti tuttu l’arritratu.
Allora lu tottori, mai sia ‘dda’ la facìa,
mi tissi :” Vani a casa, ca prestu mo’ ti ‘rria!
Si’ propria capu tuestu, si’ pesciu ti nu mulu,
sta’ pigghi pi na strata quddu ca tieni ‘nculu.”
Li tissi: “Crazi, crazi assai, tottori mia,
ca era propria custu quddu ca no capìa !
Ma, timmi mo’, nci fora meriti spiciali
ca ‘nteressara la Giunta Cumunali
pi dicidiri cu ‘ntestunu na Via
a stu gioia ti anu ca po’ è lu culu mia ? “
